IN ‘T ZOETSTE VAN DEN MEIE

In ‘t zoetste van den mcie,
Aldaar ik kwam gegaan ;
Zo diep in een valleie
Daar schone bloemkens staan
Die mei stond in ‘t seizoene,
Versierd aan eiken kant,
Ik hadde genoeg te doene.
Want ik mijn lief daar vand.

Ik vond haar daar alleine.
Zij bond haar geluw haar,
Al bij een klaar fonteine ;
Dus kwam ik neven haar.
Als zij mij werd geware,
Zozeere dat zij verschoot !
Toen kwam in ‘t openbare
Haar liefde die zij mij bood.