WALLACE COLLECTION

Side 1: Daydream - Dear beloved secretary - Phil - Single man (instrumental) - Fly me to the earth - We gotta do something new

Side 2: Serenade - Let me love her - What's goin' on - Love - Laughing cavalier - Adagio

Wallace Collection is ontstaan uit de popgroep Sylvester’s Team waarin naast Sylvain Van Holmen ook drummer Freddy Nieuland speelde.

Ze wilden een andere muzikale richting uit en dat lukt wanneer ze op zekere dag organist Marc Hérouet tegenkomen. Via een annonce in de krant komen ze cellist Raymond Vincent en violist Jacques Namotte op het spoor en iets later ook bassist Christian Janssens.

Tijdens de optredens van Sylvester’s Team, vooral in jeugdclubs in het Luikse, nemen ze die heren regelmatig mee om dat geluid met die strijkers eens uit te testen. Als dat blijkt te scoren, is de nieuwe groep Sixteenth Century een feit ( bij de naamkeuze dachten ze aan 16de eeuwse pruiken en kostuums).

De vroegere manager van Sylvester’s Team, Jean Martin, ziet wel wat in die klassieke aanpak en introduceert via een demobandje de groep bij EMI Engeland. Daar krijgen ze producer David McKay toegewezen. Die is laaiend enthousiast, maar hoort meteen dat de groep nog aan hun klank moet schaven en verplicht hen zes maanden intens te gaan oefenen.

In 1969 besluit EMI om een ganse elpee met de groep in te blikken. Dat was tegen de gangbare regels in, want meestal werd er eerst een single uitgebracht en pas nadien, als dat een succes bleek te zijn , een elpee.

Niet alleen dat album moest een naam hebben, maar ook de groep! Nu ligt er naast het kantoor van EMI in Londen op Manchester square het museum ‘The Wallace Collection’ gebaseerd op een kunstverzameling aangelegd door Sir Richard Wallace.

Op 22 juni 1900 werd het museum voor het publiek geopend. Het is onder meer gespecialiseerd in doeken van 18de eeuwse Franse schilders en pronkstukken van de 17de eeuwse schilderkunst. Een publiekstrekker is het schilderij ‘The laughing cavalier’ van de Haarlemse schilder Franz Hals. Mocht u graag een bezoek brengen aan dat museum, hier het juiste adres: The Wallace Collection, Manchester Square , London W 1.

De eerste single uit de elpee ‘Laughing cavalier’, wordt ‘Daydream’. Het is drummer Fred Nieuland die de zangpartij voor z’n rekening neemt omdat Sylvain niet zo van het trage ritme hield. Een deel van het liedje hebben ze gebaseerd op ’n passage uit het ballet ‘Het Zwanenmeer’ van Peter Tchaikovsky (eerste acte, finale nr 9 act 2 ).

In de zomer van 1871 bracht Tchaikovsky zijn vakantie door met zijn familie op het platteland. Om de kinderen van z’n zus wat te amuseren, schrijft hij een klein ballet ‘Het Zwanenmeer’. Vier jaar later vraagt het Keizerlijk Theater van Moskou hem een ballet te componeren op hetzelfde thema en hij gebruikt daarvoor de muziek die hij voor de kinderen had geschreven. The Wallace Collection hebben jaren lang aan de erfgenamen van Tchaikovsky royalties moeten uitbetalen.

EMI koos voor het nummer ‘Daydream’ omdat The Beatles het jaar voordien, in 1968 dus, een monsterhit hadden gescoord met ‘Hey Jude’ en omdat het vooral die ellenlange fade was aan het einde van dat nummer - iets waarmee Daydream ook eindigt - die opviel en er voor zorgde dat ‘Hey Jude’ zo’n succes werd, werd besloten ‘Daydream’ als eerste single te lanceren.

‘Daydream’ kent een miljoenenverkoop. Het wordt meteen een nummer 1 in de BRT top dertig en een top twintig hit in Nederland. In de maand september van 1969 staan ze in Frankrijk op de 5de plaats. Alleen Engeland blijft achter, maar daar loopt dan ook het een en ander mis tijdens hun promotietour die in de Londense ‘Marquee’ zou starten. Ook de geplande optredens voor de maand augustus van dat jaar gaan uiteindelijk niet door.

Twee keer werd namelijk vlak voor hun optredens al hun materiaal gestolen. Nooit hebben ze kunnen achterhalen door wie. Jaloezie of toeval? Sylveer Van Holmen beweert bij hoog en bij laag dat de dieven vooraf duidelijk werden getipt. Hun manager had hun materiaal ook niet verzekerd en zo ontstonden er onderling wrijvingen omdat hij hun vertelde dat ze zelf voor de kosten moesten opdraaien. Er moest dringend nieuw materiaal worden aangekocht en dus zag hun manager zich genoodzaakt zoveel mogelijk optredens te boeken, waardoor er geen tijd meer overbleef om nieuwe volwaardige songs te schrijven.

In ijltempo werden nieuwe singles opgenomen als ‘Love’ (bereikte op 19 september 1969 de 17de plaats in top dertig) en ‘Serenade’ (stond op 28e februari 1970 op 13 genoteerd in de top dertig) en dat was achteraf aan de kwaliteit van de songs te horen ook.

Nadien volgden nog met wisselend succes singles als ‘We gotta do something new’ en ‘Parlez-moi d’amour’. Ondanks hun tanende bijval scoorde Wallace Collection hier in Vlaanderen nog een radiohit in 1971 met ‘Fly me to the earth’, maar toen was het sprookje dan ook definitief voorbij!

Tijdens De Eregalerij van 2005 werd Daydream met een award onderscheiden en konde we de jongens overhalen nog ’n keer in hun originele bezetting op te treden in het Casino van Oostende.


Marc Brillouet

Very successful, but essentially a one-hit-wonder-, group of the late sixties.

Wallace Collection was a group that was founded on the remains of the group Sylvester’s Team. Three of the original member (namely Sylvain Vanholme, Freddy Nieuland and Marc Hérouet) then went on to form the band 16th Century, together with bass-player Christian Janssens and the classical musicians Raymond Vincent and Jacques Namotte. These two were members in the Belgian National Philharmonic Orchestra, but had been flirting with popular music already in a band called Stradivarius.

The group was launched from Britain, and a new name was found in a museum next to the EMI-headquarters : The Wallace Collection. Australian David Mckay did the production of the first record of the band “Laughing cavalier”

The band and the album were an instant success due to the single “Daydream”. It became a hit in over 20 countries and sold millions of copies.

Sylvain Vanholme recalls how this breakthrough was also responsible for the downfall of the band in “Wit-Lof from Belgium” : “There was chaos. One day we would be playing in the North of Holland, the next day in Spain. We didn’t have time to rehearse or write new material. Between to concerts, they booked us a studio and said : quickly record a song like “Daydream”. The quality of the singles that followed went steadily downward. “Love” and “Serenade” at least made it to the Belgian Top 30.

In 1971 the band decided to call it a day. Freddy Nieuland however has continued to record under the name Wallace Collection.
In 2008 unfortunately, Freddy Nieuland died of a chronic desease.

Raymond Vincent later on formed a band called Esperanto (with German and British strings, Italian keyboards, with singers from Hawaï, Papoea and Australia. After four records the band was dumped by record company A&M in 1975.

Marc Hérouet, the organ-player of the band, enjoyed some success with his group Salix Alba.

The biggest future for the ex-members of The Wallace Collection would be for Sylvain Vanholme, who has had huge hits with Two Man Sound and has produced a large number of Belgian records since (e.g. Octopus, Salix Alba, The Machines, Gorky, Jo Lemaire & Flouze, The Kids … ).

Anno 2001, the Wallace Collection still remains “in the picture”, because “”Daydream” is becoming somewhat of a “standard”, covered all around the globe. In 2001 for example there was a mellow version of Paul Michiels, a cool version by I Monster and an awesome one by the Beta Band (as “squares” on their album “hot shots II”).

One of the most famous covers is the version of Daydream by Jacques Brel. More recently, Lupe Fiasco covered the song into a rap version, featuring Jazz-legend and soul diva Jill Scott.