Procol Harum’s claim to fame is ‘A Whiter Shade of Pale’, a huge hit in 1967. They differ from most of the progressive rock bands of the 70s in the relatively prominent blues component to their sound, which is largely due to the voice and piano of leader Gary Brooker. In the early years, Matthew Fisher’s organ and Robin Trower’s guitar combined for a unique sound.

In various formations, the band has continued into the 21st Century. Some say that their third album, A Salty Dog, is their best effort and considered the pinnacle of their career, but the many varied styles of Procol’s albums gives many peaks.

The hippy prog of Shine on Brightly with the symphonic ‘In Held Twas in I’ gave way to the melancholy of Home whose tracks covered death in many ways. These were followed by the rock simplicity of Broken Barricades with songs featuring Robin Trower’s Hendrix-style guitar and Barrie (BJ) Wilson’s drums. Grand Hotel which followed marked a return to richer sounds with the richly orchestrated title track outstanding.

Procol Harum is een Britse band, die in het begin van de jaren '60 werd gevormd. De band is vooral bekend van hun nummer-1-hits A Whiter Shade of Pale en Homburg. De band wordt gezien als een van de wegbereiders van het genre progressieve rock. De samenstelling van de band is in de loop der tijd veelvuldig gewijzigd. De enige constante leden zijn zanger/pianist Gary Brooker en tekstschrijver Keith Reid.

De wortels van Procol Harum lagen in een live band genaamd 'The Paramounts', die door Gary Brooker en Robin Trower werd geleid, populaire artiesten in het begin van de jaren '60. Zij sloten in 1963 een contract af bij Parlophone en brachten de single Poison Ivy uit, die een gematigd succes was in Groot-Brittannië. Zij konden dit succes echter niet vasthouden en de band viel in 1966 uiteen. Brooker ging werken als liedjesschrijver en kwam hierbij in aanraking met tekstschrijver Keith Reid, met wie hij een aantal nummers schreef. Om deze nummers uit te voeren werd een nieuwe band genaamd 'Pinewoods' opgericht, met daarin naast Brooker o.a. organist Matthew Fisher en bassist Dave Knights. Met deze band werd het nummer A Whiter Shade of Pale opgenomen. Nog voordat dit nummer werd uitgebracht werd de naam van de band veranderd in Procol Harum. De bandnaam werd gekozen door de manager, naar de naam van de kat van een vriend.

A Whiter Shade of Pale werd een enorm succes en is één van de weinige nummers die tot twee keer toe de nummer 1 positie in de hitparade zou behalen. Het nummer wordt algemeen beschouwd als één van de grootste popklassiekers.