Ludwig (Louis) Neefs was a Belgian singer and was very important for the Flemish blues.
Neefs was studying for technical artist at the Technical School in Mechelen when his talent was discovered and he learned how to play the guitar. At the end of the 50s he became the leadsinger of the band Sun Spots, he did a couple of shows with this band and performed at talent shows.

Jacques Kluger and Bobbejaan Schoepen got Neefs a record deal, songs like Anita my love, Ach Margrietje and Ein kleines Kompliment were the result of this.

Laat ons een bloem by Neefs was awarded the title of the most beautiful Dutch song ever.

Er zijn niet zo Vlaamse artiesten die met zoveel lovende woorden de hemel zijn ingeprezen en wiens liedjes na al die jaren nog worden gedraaid als die van Louis Neefs. Een artiest die overladen werd en nog steeds wordt met tal van superlatieven.

Louis werd op 8 augustus 1937 geboren als Ludwig Neefs in Gierle. In de lagere school van Gierle kreeg Louis les van z’n vader. Naast zijn beroep als hoofdonderwijzer was papa Neefs ook actief als dirigent van 4 fanfares en 2 koren, een zeer muzikaal man dus. Met de middelbare studies van zoon Louis vlotte het minder. Louis bleef dan ook nooit ergens lang : zo passeerde hij de Jezuïetenschool in Turnhout, het college in Mechelen om daar uiteindelijk in de Technische school aan te belanden.

Door mee te zingen in het college-koor ontdekt hij z’n zangtalent en gaat leren gitaarspelen. Hij begeleidt zichzelf tijdens het zingen van liedjes van Jo Erens en Fritz Rademaker. Op het einde van de jaren 50 heeft Louis z’n eigen groepje’ The Sun Spots’. Hij neemt ook links en rechts deel aan talentenjachten. Louis meet zich verschillende artiestennamen aan variërend van Lode Celis tot en met Ludwig Könner.

Op zekere dag ontmoet Louis schrijfster Ke Riema die hem in contact brengt met producer Jacques Klüger. Hij neemt daar behoorlijk goeie singles op als ‘Anita my love’, een musicalnummer van Hans Flower. In 1959 neemt Louis met de Belgische ploeg deel aan de Europabeker voor zangvoordracht in het Casino van Knokke samen met Liliane Vincent, Jack Terlin, Eddie Pauly en Philippe Mayeux In 1960 trouwt Louis en jaar later scoort hij z’n eerste hit met’Ein kleines Kompliment’. Toch was die samenwerking met Klüger niet je van hét, maar dat lag voor een groot deel aan Louis zelf.

Louis Neefs voelt zich een stuk beter als hij Rocco Granata tegen het lijf loopt, een man die hem een heel warm hart toedraagt, een samenwerking die uitmondt in een oprechte vriendschap en een liefde voor de Nederlandstalige muziek. Samen met Granata richt Louis Neefs een impressariaat op om de artiesten van Rocco’s platenlabel Cardinal records te promoten. Vlaamse artiesten als : De Elegasten, Marva, Marijn de Valck en niet te vergeten Will Ferdy. Bij Cardinal Records neemt Louis bekende liedjes als ‘Wat een leven’ op.

Het is Rocco die dat in 1966 op een tekst van Phil van Cauwenbergh componeert. Louis was een man die zich niet graag haastte daarom dat Rocco een traag ritme hanteerde. Eenmaal in de studio zong Neefs het zoals Dean Martin dat zou gedaan hebben, in een lekkere luie laidback stijl.Toen Jan Van Rompay in Echo een passend liedje zocht bij tergend trage beelden van al even tergend traag werkende arbeiders in de gemeente Aarschot, was het succes van’Wat een leven’ niet meer te stoppen.

Het kon niet uitblijven of Louis zou ook de weg vinden naar het Eurovosiesongfestival. In 1967 neemt hij deel aan de 12de editie in Wenen met het liedje’ Oh oh ik heb zorgen’ en wordt uiteindelijk 7de. Tijdens het gala van de Eregalerij in het Casino van Knokke in 2000 werd dat liedje terechtgenomineerd.

Twee jaar later staat Louis in Madrid op het Eurovisie podium, deze keer met het nummer’ Jennifer Jennings’ opnieuw op tekst van Phil Van Cauwenbergh en muziek van Paul Quintens en wordt opnieuw 7de. Louis had al eerder een opvallende beurt gemaakt tijdens het internationale liedjesfestival van Madrid met het nummer’ Iris’ en in de stijl daarvan schreef Paul Quintens de melodie voor’Jennifer Jennings’.

Phil Van Cauwenbergh bedacht eerst een Engelstalige tekst bij de melodie, maar toen hij de noten hoorde, schoot hem meteen de naam Jennifer Jennings te binnen. Nadien zong Louis ook nog een Spaanse, Duitse en Franse versie, maar hij het meest hield hij van de Nederlandse tekst.De 21ste november 2002 werd Jennifer Jennings genomineerd in de Eregalerij in het Casino van Knokke.

Stilaan gaat Louis Neefs zich ook profileren als presentator. Zo is hij bij de BRT te zien in programma’s als’Tienerklanken’ en’Binnen en buiten’.Het zit Louis, een enorme voorvechter van het Vlaamse lied, wel hoog dat de BRT zo weinig Vlaamse artiesten programmeert en dat mondt uit in een hevige discussie.

Gelukkig wordt hij almaar meer in Nederland op handen gedragen. Dat levert hem ook z’n mooiste liedjes op :’Ach Margrietje’,’Annelies uit sas van Gent’ en’ Martine’, geschreven door Gerrit Den Braber en niet door Louis zoals sommigen nog steeds denken.

De jaren zeventig waren Louis goed gezind, ook al had de wet hem intussen verboden nog impressario te spelen, want dat mocht en kon toen niet als zanger. Louis ging dan maar voor eigen rekening werken en die vrijheid beviel hem wel. Hij was intussen een behoorlijk tevreden man geworden. Louis beperkte z’n talenten niet alleen tot het zingen. Hij gaf daarnaast ook les aan het Herman Teirlinck instituut, ondermeer aan z’n zus Conny, was vader van 2 zonen geworden, Ludwig en Gunther,én tot CVP -gemeenteraadslid in Mechelen verkozen.


Op het hoogtepunt van zijn carrière komt Louis op kerstnacht 1980 in Lier samen met zijn vrouw om het leven tijdens een verkeersongeval, hij is nog maar 43. Maar zijn muziek is na al die jaren nog even aanstekelijk blijven klinken, ze zijn stuk voor stuk. net zoals hij onvergetelijk geworden. We kunnen ons voorstellen dat hij goedkeurend en glimlachend heeft toegekeken hoe een jong talent als Jef Genie z’n liedje’Laat ons een bloem’ laatst nog zong tijdens’Zo is er maar één’.

‘Laat ons een bloem’ is geen liedje dat speciaal voor Louis werd geschreven zoals de meeste van z’n successen. Het is van origine een lied van Wally Whyton, een Engelse songschrijver die het in de loop van de jaren zestig schreef als’ Leave them a flower’. Walton had toen al groene gedachten: leave them a flower, some grass and a hedgerow, a hill and a valley, a view to the sea.These things are not yours to destroy as you want to a gift given once for eternity.

Voor de melodie baseerde Wally zich op’The streets of Loredo’ en z’n inspiratie voor z’n tekst vind hij in zijn onmidellijke omgeving, want dicht bij z’n huis staat nog steeds ‘n 200 jaar oude eik. Telkens hij daar passeerde ( de 22 ste januari 1997 overleed hij in Londen) schoten hem flarden tekst door het hoofd die uiteindelijk’Leave tem a flower’ werden, waarin hij een pleidooi houdt voor een schonere wereld die we beter zouden laten zoals God hem geschapen heeft.In 1969 zong Ed Ames dit op zijn elpee ’Love of the common people’ en 5 jaar later zong Louis Neefs het op een Nederlandse tekst van Phil Van Cauwenberg.

Marc Brillouet