indios tabajaras singlehoesjes

LOS INDIOS TABAJARAS (ARTIST BIOGRAPHY)

This pair of brothers, members of the Tabajara tribe of northern Brazil, were one of the most unlikely successes of the space age pop era. Nearly 20 years after they first began recording professionally and in the midst of the twist craze, they had a Top 10 pop hit with their cover of “Maria Elena,” a Mexican folk tune first popularized in the U.S. by Jimmy Dorsey.

RCA and their promoters have always drawn a veil of mystery around Los Indios Tabajaras, so it’s tough to trace their early years accurately. Their literature claimed they discovered a guitar in the jungle near Ceara, Brazil, and, after making sure it wasn’t going to explode like other firearms their tribesmen had found, began to examine it. Eventually, they both mastered the instrument and came to the attention of townspeople, one of whom took them to Rio de Janeiro to play.

Dressing up in ceremonial Indian costumes, the brothers perfected a nightclub act in which they sang and played Brazilian and Latin folk songs. They changed their names to Natalicio and Antenor Lima and began touring throughout South America. In 1943, RCA’s Latin American arm signed them to a contract, but it wasn’t until the late 1950s that they were released in the U.S., and their first album was on a minor label, Vox, rather than RCA.

In the early 1950s, they took a break from touring and returned to study, each with a different teacher. Natalicio focused on melody and Antenor worked on harmony. They also added a substantial classical repertoire to their act, including guitar pieces by Bach, Falla, and Albeniz.

Another tour followed, this time to Europe as well, and they recorded several more albums for RCA in Mexico. One of their singles, “Maria Elena,” released in 1958, became a steady seller, and by early 1962, its success caught the eye of RCA’s U.S. division. They issued the tune, and this lovely, gentle melody quickly carved a solid niche in the U.S. pop charts. It ended up spending 14 weeks in the U.S. Top 10 and 17 weeks in the U.K. charts, and the subsequent album placed in the Top 10 album chart as well. Within a year, the brothers followed with another single, “Always in My Heart,” but the novelty had worn off and it barely dented the Top 100.

Chet Atkins was particularly impressed by the brothers’ guitar work, and he invited them to Nashville, where they recorded an instrumental album with Atkins and pianist Floyd Cramer, and—in one of the oddest releases of the countrypolitan era—one with singer Don Gibson (“Oh, Lonesome Me”).

RCA—both the U.S. and Latin American divisions—continued to record them well into the 1980s, and the brother’s mellow guitar style proved a big influence on a new generation of guitarists such as Rick Vito

LOS INDIOS TABAJARAS (ARTIESTS BIOGRAFIE)

Deze twee broers, de leden van de Tabajara stam in het noorden van Brazilië, waren een van de meest onwaarschijnlijke successen van de space age pop era. Bijna 20 jaar nadat ze voor het eerst begon met het opnemen professioneel en in het midden van de twist rage, hadden ze een Top 10 pop hit met hun cover van "Maria Elena", een Mexicaanse folk tune eerste populair in de VS door Jimmy Dorsey.

RCA en hun initiatiefnemers hebben altijd getrokken een sluier van mysterie rond Los Indios Tabajaras, dus is het moeilijk om hun jonge jaren nauwkeurig te traceren. Hun literatuur beweerd ontdekten ze een gitaar in de jungle in de buurt van Ceara, Brazilië, en na Zorg ervoor dat het niet zou ontploffen, net als andere vuurwapens hun stamleden gevonden had, begon te onderzoeken. Uiteindelijk ze allebei beheerst het instrument en kwam onder de aandacht van de stedelingen, van wie nam ze mee naar Rio de Janeiro om te spelen.

Dressing in ceremonieel Indiase kostuums, de broers geperfectioneerd een nachtclub handeling waarin zij zong en speelde de Braziliaanse en Latijns-folk liedjes. Ze veranderden hun namen aan Natalicio en Antenor Lima en begon te toeren in heel Zuid-Amerika. In 1943, RCA's Latijns-Amerikaanse tak ondertekende ze een contract, maar het was pas in de late jaren 1950, dat zij zijn uitgebracht in de VS, en hun eerste album was op een klein label, Vox, in plaats van RCA.

In de vroege jaren 1950, nam ze een pauze van Touring en keerde terug om te studeren, elk met een andere leraar. Natalicio gericht op melodie en Antenor gewerkt harmonie. Ze voegde ook een aanzienlijke klassiek repertoire tot hun handelen, inclusief gitaar stukken van Bach, Falla en Albeniz.

Nog een tour, dit keer naar Europa en, en ze meerdere albums opgenomen voor RCA in Mexico. Een van hun singles, "Maria Elena", uitgebracht in 1958, werd een constante verkoper, en begin 1962, zijn succes gevangen in het oog van de Amerikaanse divisie van RCA. Zij verstrekt de melodie, en deze mooie, zachte melodie snel gesneden een stevige niche in de Amerikaanse hitlijsten. Het eindigde bestedingen 14 weken in de Amerikaanse Top 10 en 17 weken in de UK charts, en de daaropvolgende album bovenaan in de Top 10 albumlijst ook. Binnen een jaar, de broers volgde met een andere single, "Altijd in mijn hart," maar de nieuwigheid was versleten uit en het nauwelijks gedeukte de Top 100.

Chet Atkins was vooral onder de indruk van de broers gitaar 'werk, en hij nodigde hen naar Nashville, waar ze opgenomen een instrumentaal album met Atkins en pianist Floyd Cramer, en - in een van de vreemdste releases van de countrypolitan tijdperk - een met zanger Don Gibson ( "Oh, Lonesome Me").

RCA - zowel de VS en Latijns-Amerikaanse divisies - bleef ze goed opnemen in de jaren 1980, zachte gitaar en de broer stijl bleek een grote invloed op een nieuwe generatie gitaristen, zoals Rick Vito.