will ferdy singlehoesjes

CARDINAL - CLP 101063

HET BESTE VAN WILL FERDY

Kant 1: De stervende - De soldaat - Het schrijverke - Liedje van de zee - Voor altijd en een dag - Molens van het Vlaamse land - Heimwee doet ons hart verlangen - Dag lieve juffrouw lente

Kant 2: De troubadours - Christine - Belijdenis - Kempenland - Vlaanderen mijn land - Ballade van niemand - Op ieder huisje - Het vlakke land

HEBRA - LP 82

WILL FERDY - MIJN CONCERTO VOOR JOU

Kant 1: Mijn concerto voor jou - Liefde sterft nooit helemaal - Mijn vader - Met een lied (Une chanson fait oublier) - Die bla-bla-bla van jou (Merci Madame) - Het geluk

Kant 2: Brugse reien - Moeder - Mijn eenzaamheid (Le vent) - Heb je soms pech - My love ( Nobody but you) - La mer

MFP - 4M024-62489

WILL FERDY ZINGT ARMAND PREUD'HOMME

Kant 1: Heimwee doet ons hart verlangen - Soveel groeten stuur ek jou - Soundary - Dag, lieve juffrouw lente - Voor altijd en een dag - Op de purperen heide

Kant 2: Kempenland - Op ieder huisje - Zondag zonder jou - Mijn heerlijk kempenland - Goede morgen, nieuwe dag - Dank

MFP - 4M046-95066

WILL FERDY ZINGT JACQUES BREL EN WILL FERDY

Kant 1: Het schrijverke - Christine - Beste vriend - Als een zwaluw - Zus - Belijdenis

Kant 2: Het vlakke land - Laat me niet alleen - De duivel - Ik weet niet eens - Een kind - De stervende

CARDINAL - LPX 1004

WILL FERDY - FERDY '66

Kant 1: De troubadours - Ik weet niet eens - Ballade van niemand - Liedje van de zee - Christine - Het regent

Kant 2: De arme shoeshineboy - Pappie's wiegelied - De stervenden - De molens van het Vlaamse land - Soldaat - Belijdenis

CARDINAL - EP. 301
WILL FERDY
De stevende - De molens van het Vlaamse lied
't Was in Ieper of in Veurne - Van Brugge naar Damme

CARDINAL - EP. 306
WILL FERDY
Het schrijverke - De duivel
Ballons - Als een zwaluw

WILL FERDY (ARTIEST BIOGRAFIE)

Will Ferdy werd geboren in Gent in 1927 als Werner Ferdinande. In de jaren veertig begon hij voorzichtig als zanger-conferencier, maar koos enkele jaren na de bevrijding definitief voor een zangcarrière. In 1951 nam hij op aanraden van Jacques Klüger zijn eerste hit op, het schlagergetinte ‘Ziede ge me gère’. De tekst schreef hij samen met Jan Verbraeken.

Ook al startte Will Ferdy met het opnemen van schlagers, toch zou hij snel de weg kiezen van het betere lied en pakte hij uit met Nederlandstalige chansons als ‘Het regent in de straten’, een keuze die hem aanvankelijk door zijn publiek en de ciritici niet in dank werd afgenomen. Dat remde ook enigszins het verdere verloop van zijn carrière.

Toch kabbelden de jaren rustig voort en het was wachten tot 1960 en op zijn ontmoeting met Rocco Granata die intussen het platenlabel Cardinal had opgericht en wel in Will was geïnteresseerd. Hij kiende samen met Ferdy een nieuw repertoire uit en dat werden zijn meest geliefde liedjes zoals ‘De stervende’, ‘ Het vlakke land’ en ‘ Het schrijverke’.

De absolute uitschieter werd ‘Christine’, een liedje dat eigenlijk over zijn homofiele relatie ging, maar je outen kon en mocht in die tijd niet. Will schreef het liedje toen hij z’n vriend na een jarenlange relatie weer terug zag. De tekst is letterlijk een weergave van zoals de situatie zich toen tijdens die ontmoeting voordeed. De naamkeuze is louter toevallig en het bleek achteraf een goede gok te zijn, want waar Will ook optreedt, dat liedje blijft aan hem kleven, het is een vaste waarde geworden in zijn repertoire. Twee jaar geleden verscheen trouwens eindelijk de definitieve versie van Christine op cd onder de titel ‘Mijn vriend’.

Toen Will de 4de december 1970 op televisie open en bloot vertelde dat hij homo was, had dat méér nadelige gevolgen dan hij vooraf had kunnen inschatten. Belangrijke instanties schoven hem aan de kant, waardoor sommige organisatoren hem niet meer boekten. Gelukkig bleef de VRT hem in die tijd zowel op radio als televisie programmeren. Vlak na zijn outing had Will een nieuwe vriendschap opgebouwd, maar die jongen kon de druk en de reacties van de mensen en de pers niet aan, dus liep ook die vriendschap op de klippen en toen belandde Will in een diepe depressie. Hij schreef en zong alles van zich af op de elpee ‘Ik ben van ver teruggekomen’ (1973).

Ondanks al die persoonlijke problemen is Will Ferdy in zijn talent blijven investeren en stond hij in 2004 op het podium van onze Eregalerij en werd ‘Christine’ daar vereeuwigd samen met die andere ‘Kristien’ van Wim De Craene.

Marc Brillouet

WILL FERDY (ARTIEST BIOGRAFIE)
Will Ferdy, of Werner Ferdinande, werd geboren te Gent op 9 maart 1927.
Ferdy kan omschreven worden als een selfmade-man.
Hij begon aanvankelijk zijn muzikale carrière als zanger-conférencier
onder zijn eerste artiestennaam: Will Ferry.
Na zijn legerdienst, in de rangen van de toenmalige Welfare-troepen, koos hij in september 1948, als 21-jarige, resoluut voor een loopbaan als beroepsartiest.
Voordien spitte meneer Ferdinande nog een tijdje als bediende bij het Ministerie van Openbare Werken.
De artiest, die zijn naam omvormde tot Will Ferdy, teneinde verwarring met de Nederlandse auteur Ferry te vermijden, kreeg vrij vlug een aanbod om op te treden in de musichall "Oud-België" te Antwerpen.
In 1948 verscheen zijn eerste 78-toerenplaat "Nacht over Java", met een doorbraak in 1951 met "Zie-de gij me gere". Ook had hij al enig succes met "Bij de oude molen", Zend hen nog eens een briefje"...
Gestart in de schlagermuziek verkoos de geboren Gentenaar de overschakeling naar de inhoudelijkere kleinkunst en het cabaret, met in het begin, de jaren vijftig, vooral de aantrekkingskracht van het Franse chanson.
Met het regent in de straten" in 1954 lukte hem dat vrij aardig. Maar dit stilgroeiend succes weerspiegelde zich financieel niet en het publiek keerde hem stilaan de rug toe. Hij bleef creatief overeind met de succesvolle kabaretprogramma's "Kop en staart" en "Weg met de zorgen" van Radio Kortrijk. Zelfs als Limburgers waren we gehecht aan deze radioprogramma's.
In 1953, tijdens de bonte avonden van Radio Kortrijk werd het beroemde "Peterke en Pépé" geboren. Later "Peterke en Pol". Twee rollen die Will Ferdy met de nodige stemwisseling jarenlang voor zijn rekening nam en van de éne parochiaalzaal naar de andere sleurde als een kibbelend koppel dat de generaties overbrugde.
In 1955 maakte Nederland kennis met de showman-zanger Will Ferdy. In de shows van de Nederlandse kleinkunstenaar Wim Sonneveld mocht de "voorloper" van het chanson telkenmale een drietal nummers brengen.
Op platengebied was er bij Ferdy een leemte tussen 1954 en 1960.
Met "Het schrijverke" knoopte Ferdy in 1960 opnieuw aan met zijn succesperiode en wist de poëzie van Guido Gezelle, muzikaal in talrijke gedichten te onderlijnen of een halve taalstrijd rond Jacques Brel in vrede te laten smelten.
Voor de Belgen in Amerika en Canada verzorgde hij in 1960 en 1964 een tournee. Het werd voor hem één van zijn mooiste herinneringen uit zijn carrière.
Het énige nummer waarmee hij officieel bij Juke-Box in de voorperiode van de hitlijsten genoteerd stond was twee maanden vanaf februari 1965 met als hoogste notering een 12de plaats met "De stervende".
Een driejaarlijks terugkerend evenement "De Grote Prijs Will Ferdy" werd in 1966 boven de doopvont gehouden.
Will ontving in 1967 van Sabam - de auteursvereniging voor auteurs en componisten - de "Eugeen De Ridder-prijs" voor zijn totale artistieke werk.
Na zijn hoogtepunten ging het voor Ferdy eind van de jaren zeventig minder goed. De bekentenis die hij op 4 december 1970 aflegde in een televisieprogramma omtrent zijn homosexuele geaardheid drukte jarenlang zijn stempel. Maar hij kwam sterker terug dan ooit met zijn autobiografische LP "Ik ben van ver gekomen".
Ups en downs waren een rode draad door zijn ganse carrière, wellicht ook zijn leven. Maar telkenmale kwam hij tijdig met een nieuwe creatie op de proppe om de publieke belangstelling niet te verliezen.
In 1975 won hij met "Er was een tijd" de persprijs tijdens de "Gouden Sirene" te Middelkerke en in 1980 kreeg hij bij Omroep West-Vlaanderen op de vrijdagnamiddag een eigen programma: Zilverdraden tussen goud.
Toen Will Ferdy in 1983 zijn 35-jarig zangjubileum vierde, ontving hij de medaille "Pro Musica", een onderscheiding van het Ministerie van de Nederlandse Cultuur en werd hij benoemd tot "Ridder in de Kroonorde".
In december 1984 had de zanger een nummer 1 in de VRT-Vlaamse Top-10 met het eigen grenzeloos geschreven nummer "Ik hou van jou, Je t'aime tant, Ich liebe dich, I love you so".