DALIDA

Face 1: Garde moi la derniere danse (Save the last dance for me) - Dix mille bulles bleues (Le mille bolle blu) - Parlez moi d'amour - Je me sens vivre (Un uomo vivo) - Itsi bitsi petit bikini

Face 2: Pepe - La joie d'aimer (Unforgiven) - 24 Mille baisers (24 mila baci) - O sole mio - Les marrons chauds

Dalida (January 17, 1933 - May 3, 1987) was an Egyptian-born singer, of Italian origin, making her career in France. She received 55 golden records and was the first songstress to get a diamond disc

Born Yolande Christina Gigliotti of Italian parents in Shoubra, a district of Cairo, Egypt, she was the child of an [genre]opera[/genre] violinist and was given singing lessons at an early age. She developed into a beautiful young lady, and in 1954 she won the Miss Egypt beauty contest and immediately left for Paris, France, to pursue a career in motion pictures.

Despite her looks, her first films were less than successful, but she began performing in music halls and cabarets, singing in French, Italian, Arabic in which she was fluent, and other languages. Using the stage name, “Dalida”, she recorded songs, her second single titled “Bambino” brought instant fame. In 1957, she appeared at the Paris Olympia as the opening act for Charles Aznavour and later the same year for Gilbert Bécaud. She would go on to record in several languages, touring the globe including sold-out performances, in late-1978, at Carnegie Hall in New York City.

During her career, Dalida recorded 500 French songs, 200 of which were translated into Italian, and 300 into other languages. She sold more than 150 million albums world-wide, winning numerous awards, scoring more than 70 gold records. Yet, despite her fame and fortune, her personal life was difficult and filled with much drama and tragedy. In 1961 she married her mentor Lucien Morisse, but the marriage lasted only a few months when she left him for the painter Jean Sobieski (later the father of American actress Leelee Sobieski). A few years later, her still distraught ex-husband died of a self-inflicted gunshot wound.

In 1967 her new lover, the Italian singer, Luigi Tenco also took his own life and Dalida too attempted suicide. She was living with the flamboyant and less than reputable, Richard Chanfray (referred to as the Comte de St Germain) when he took his own life in July 1983. She recovered from these tragedies and continued to perform but by her own accounts, life had little meaning and she spent years searching for personal fulfillment, including traveling to Nepal to study the Hindu religion.

On May 3, 1987 she died as a result of an overdose of sleeping pills leaving behind a suicide note that said: “Life has become unbearable … forgive me.”

Dalida is buried in the Cimetière de Montmartre, Paris, her gilded life-size statue one of the most outstanding of the many sculpted works in the famous cemetery.

In 1997, the angle of the rues Girardon and Abreuvoir in the Butte Montmartre in Paris was inaugurated as “Place Dalida” and is where a life-size bust was erected to her memory. In 2001, the French government honored her memory with her image on a postage stamp.

Dalida (Caïro, 17 januari 1933 - Parijs, 3 mei 1987) was een Egyptisch-Franse zangeres en actrice van Italiaanse afkomst. Ze werd geboren als Yolanda Christina Gigliotti. Met meer dan 125 miljoen verkochte platen is ze een van Frankrijks meest succesvolle artiesten ooit.

In 1954 was Yolanda Christina Gigliotti Miss Egypte, en op haar eenentwintigste vertrok ze naar Frankrijk voor een carrière als zangeres en actrice. Ze noemde zichzelf toen Dalila, naar de vrouw uit de Bijbel. In Parijs veranderde ze haar naam op aanraden van Eddie Barclay in Dalida. Ze brak door met een Italiaans getint repertoire, en cultiveerde haar 'exotische' uitstraling met een grote bos zwarte krullen en donker omrande ogen. Pas aan het einde van de jaren zestig nam ze haar typerende, blonde kapsel. Aan het begin van de jaren zeventig verdiepte ze haar repertoire door werk van Léo Ferré en Jacques Brel op te nemen.

Met "Gigi L'Amoroso", het gezongen verhaal van een Napolitaanse hartenbreker die na een mislukt avontuur in Hollywood terugkeert naar zijn geboortedorp, had ze haar grootste hit. Daarna besloot ze, op aanraden van haar broer Orlando, die tevens haar manager was, zich te richten op de opkomende disco. Met "J'Attendrai", een cover van een chanson uit de jaren dertig, had ze de eerste Franstalige discohit. Daarna volgde nog de disco-opvolger van "Gigi L'Amoroso", "Gigi in Paradisco" waarin Gigi na zijn dood in de hemel in het Engels zingt. Ook het nummer "Darla Dirladada" werd internationaal in 1970 een grote hit. Wereldwijd verkocht ze veel singles en albums, vooral in Frankrijk, Italië, België, Zwitserland, Duitsland, Egypte, Canada, het Midden-Oosten en Japan was ze razendpopulair.

In de jaren tachtig dwong een oogkwaal, die uit haar jeugd stamde, haar tot enkele operaties die weinig verbetering brachten. Ze zag steeds minder met haar linkeroog, en keek vaak scheel. Ook de relaties met mannen waren weinig gelukkig. Drie mannen met wie ze een al dan niet langdurige, doch erg innige relatie onderhield, pleegden zelfmoord.