PHILIPS - 6443003

TONY BELL,  LOUIS BARET EN DE SPOTVOGELS - LIEDJES VOOR LACHERS

Kant 1: Rosalie (O, Marie) - O, wat heb ik spijt (Strangers in the night) - Moeder (My Bonnie) - Draaid'oe toch ni mir oem (Dreh' dich noch einmal um) - Dat hedde od da hedde nie - Komisveur

Kant 2: Amai ! (Amor) - 'k Zen ginnen bevrozen (La vie en rose) - Die van mij - Wiena? wana? waarna? (Rosa, Nina, Stella) - Wa diet zot (Shame and scandal in the family) - God jummenas !

OMEGA - 113.050

EEN AVONDJE BIJ  TONY BELL

Kant 1: Man of vrouw (sketch) - Adam, o Adam - De wereld gaat voorbij (monoloog) - De hippies - De groeten van de Stan (sketch) - De pre-metro - Waar is den tijd (sketch) - Houtenblokkendans

Kant 2: Een geweldige leerling (sketch) - Kleinzoon - Dat is Antwerpen (monoloog) - Antwerpen, wat hedde gij toch misdaan - Antwerpse gebeurtenissen (monoloog) Geef je nog eens bloot, Marianne

TONY BELL
 

Antoine Vancluysen werd geboren te Antwerpen op 12 februari 1913.
Bij het vernoemen van zijn naam denkt natuurlijk iedereen onmiddellijk aan al die pikante moppen die hij in de loop der jaren vertelde. Pikant mogen we zeggen. Maar nooit vuil of vulgair. Bij Tony Bell bleef het een mop met de klemtoon op de humor.

Het was echter op latere leeftijd, toen Tony ontdekt werd door de Strangers-producer en orkestleider Al Van Dam, dat deze schlagerzanger het Vlaamse lied ruilde voor de moppen.

Tony debuteerde op 11-jarige leeftijd en speelde vanaf 1930 kleinere rollen in het Luna- en Scalatheater.
De Antwerpenaar, gestart als operette-zanger, zou vervolgens door het Vlaamse land trekken als zanger-animator.
Zijn café-klassiekers "Charel, ik heb oe kat gezien" en "Oh wa zedde gij schoen" raakten in de jaren 50 overbekend en beklommen de hitladders. In 1955 stond hij 4 maanden in de hitlijsten en bereikte hiermee de 1ste plaats. In 1956 klom hij nog eens tot de 18de plaats in de hitparade met "Alleman zingt".
Na zijn muziekhoofdstuk zou hij zich ontpoppen als de keizer van de moppentappers.

De mensen schenen niet genoeg te krijgen van zijn langspeelplaten vol Antwerpse humor en sketschen.
Voor meer dan 200.000 verkochte exemplaren ontving Tony tijdens zijn loopbaan 1 plantina en 3 gouden platen.
Hij werd voor zijn verdiensten aan het cabaret benoemd tot Ridder in de Leopoldsorde, Ridder in de Kroonorde en kreeg het ereteken "Pro Musica".
Deze gepensioneerde toneelspeler kon men in het najaar van 1990 nog aan het werk zien in de Vlaamse komische reeks "Benidorm".
Begin 1993 besliste Tony om niet meer op te treden. Hij was 80 jaar.
Tony Bell overleed op 93-jarige leeftijd. Hij laat ons voldoende humoristische medicatie na met als lijfspreuk: Lachen is gezond en de zorgen zijn voor morgen.