Chris Andrews is probably now best known for his big hit, “Yesterday Man”. Many of us will also recall him as the songwriter responsible for many of Sandie Shaw’s most successful recordings. Despite those activities, Chris’s musical credentials go back much further- into the 1950s and even included an appearance on Jack Good’s legendary Rock & Roll TV Show, “Oh Boy!”.

Chris had become an enthusiast of rock and roll while still in his teens. He formed his own group “Chris Ravel & The Ravers” and even recorded later in that guise (See Obscure Artists-C). However it was in the clubs of Hamburg as a rock and roller that Chris cut his musical teeth- just like the Beatles and the many others in the vanguard of Britain’s beat boom. Perhaps it was this German influence that gave his later music such a distinctive sound. Despite this hard work, Chris remained in relative obscurity until a song he had written, “The First Time” was taken up by Adam Faith. The song proved an important turning point for Adam whose musical fortunes had begun to decline with the coming of Merseybeat. The song gave him a new sound and his flagging chart career a much needed boost. It was also a turning point for Chris because a new singer- Sandie Shaw, also managed by Adam Faith’s manager, Eve Taylor, needed songs. Chris produced a long series of numbers- most of which suited Sandie very well- either despite, or because of, the fact that their distinctive backing generally seemed to be more suited to a Munich “Oktoberfest” than a UK pop song. The best of these included “Girl Don’t Come”, “Long Live Love”, and “Tomorrow”. In any event, the Shaw-Andrews combination proved so successful one might have imagined that Chris would abandon his own singing career in order to concentrate on songwriting. Fortunately, this was not the case.

One song that Chris produced was unsuitable for Sandie but proved ideal for him to launch his own successful run on the UK singles chart. “Yesterday Man” enjoyed a lot of airplay and although not quite reaching the top in the UK it proved to be popular throughout most of Europe and sold extremely well in a number of countries. Chris managed to follow this inital huge success with another UK top twenty entry. Results for his self penned recordings beyond this were disappointing in the UK, but his work was much more appreciated on the continent where he would spend a lot of the 1970s. Although he tried to kick start his UK recording career again at the end of the 1970s with the help of his old friend Adam Faith (who had himself taken up management through his work with Leo Sayer). However, his -perhaps unexpected- success with “Yesterday Man” remains the pinnacle of this talented singer/ songwriter’s career.

Chris Andrews (geboren als Christopher Frederick Andrews, 15 oktober 1942, Romford, East London, Verenigd Koninkrijk
singer-songwriter, wiens muzikale carrière begon in de jaren 1960

Andrews, had door zijn medio tienerjaren vormde zijn eigen groep, en speelde in Soho uitvoering die de 2i's Coffee bar inbegrepen (uitgesproken als twee ogen) en Flamingo Nightclub.

Op 14 maart 1959, maakte hij zijn Britse tv-debuut, uitvoeren op de "Oh, Boy!" tonen.

Hij zou later terugkeren in april tot het uitvoeren van een cover van Cliff Richard's, "Move It".

Andrews schreef "The First Time" voor Adam Faith (nummer 5, 1963), en vervolgens een reeks hits voor Sandie Shaw.

Zij begrepen "Girl Don't Come" (nummer 3, 1964/65), "I'll Stop at Nothing" (nummer 4, 1965), "Boodschap begrepen" (nummer 6, 1965) en "Long Live Love" ( nummer een, 1965). Hij bleef een grafiek topper in de UK Singles Chart voor drie weken  "Girl Don't Come" werd gedekt door Cher op haar debuut album, All I Really Wanna Do.

Ook in 1965, Andrews als solo artiest, kreeg de nummer 3 in dezelfde aanbiedingen met "Yesterday Man", gevolgd met een nummer 13 hit "To Whom It Concerns."

Het instrumentale deel van dit nummer werd gebruikt als het thema voor RTÉ's langlopende tv-programma, The Late, Late Show, tot 1999, en een opnieuw gearrangeerde versie heeft als thema muziek van de show in september 2009.

Naast het verkrijgen van een hoge plaatsing in de UK chart met "Yesterday Man", is het ook gestegen naar nummer een in Ierland en Duitsland. Latere releases waren niet zo succesvol, maar zijn eigen hits worden gezien als vroege voorbeelden van reggae beïnvloed witte popmuziek. Hoewel zijn grafiek optredens gedaald in het Verenigd Koninkrijk van 1966, zijn chart topping succes voortgezet in het vasteland van Europa voor een aantal jaren, met name in Duitsland, en Andrews vaak opgenomen in vreemde talen.

De beste voorstelling van zijn 1960 opnamen is het Engels op 20 Repertoire's Greatest Hits CD .

Vandaag Andrews is nog steeds actief in zijn carrière als singer / songwriter, werken voornamelijk op het vasteland van Europa en het Verenigd Koninkrijk.